Ronny Vanopstal Overlijdensbericht

Ronny
Vanopstal

  • 22/11/1951 (Turnhout)
  • 09/02/2019 (TURNHOUT)
  • Woonachtig te Turnhout

Reageer

Naam verplicht
E-mail verplicht
Bericht verplicht
Annuleren

Verwijder dit bericht

Gelieve een geldig e-mailadres op te geven
Reden verplicht
Annuleren

Melding verzonden

Bedankt voor uw medewerking!

Sluiten
joke van bruggen heeft een kaarsje gebrand.
door Jean Van Gorp - 14/02/2019

Met onze innige deelneming. Veel sterkte voor heel de familie. Kan spijtig niet aanwezig zijn bij de uitvaart, schoonmoeder van onze Guy wordt morgen ook begraven. Onze gedachten zullen zeker ook bij jullie aanwezig zijn.
May en Jean.

door Jean Van Gorp - 14/02/2019

Met onze innige deelneming. Veel sterkte voor heel de familie. Kan spijtig niet aanwezig zijn bij de uitvaart, schoonmoeder van onze Guy wordt morgen ook begraven. Onze gedachten zullen zeker ook bij jullie aanwezig zijn.
May en Jean.

door Jean Van Gorp - 14/02/2019

Met onze innige deelneming. Veel sterkte voor heel de familie. Kan spijtig niet aanwezig zijn bij de uitvaart, schoonmoeder van onze Guy wordt morgen ook begraven. Onze gedachten zullen zeker ook bij jullie aanwezig zijn.
May en Jean.

door Jean Van Gorp - 14/02/2019

Met onze innige deelneming. Veel sterkte voor heel de familie. Kan spijtig niet aanwezig zijn bij de uitvaart, schoonmoeder van onze Guy wordt morgen ook begraven. Onze gedachten zullen zeker ook bij jullie aanwezig zijn.
May en Jean.

door joke van bruggen - 13/02/2019

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat zitje op die fiets
Aan die zomers waar geen eind aan leek te zijn
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die haard zo warm en rood
Aan die handen als een kolenkit, zo goed, zo hard, zo groot

Maar 't was te kort om je leven mee te doen
Veel te kort om al die jaren mee te doen
Veel te kort en veel te weinig

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die knopaccordeon
Aan die lach boven het glimmend parelmoer
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die klok van tien voor een
Aan die fiets die hij dan pakte, aan die kus zo hard als steen

Maar 't was te kort...

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die ogen als de zee
Aan die blik van zoveel eenvoud en zo goed
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat schuurtje in de tuin
En toen de wereld weer eens brandde, aan z'n tranen bij het puin

Maar 't was te kort...

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan die kouwe winternacht
Aan berichten uit een land van Gründlichkeit
Als ik aan vader denk, dan denk ik aan dat wachten bij de deur
En van blijdschap huilen op z'n jas met die kazernegeur

Maar 't was te kort...

Als ik aan vader denk, dan denk ik aan een veel te korte tijd
Scheiden is zo gril en altijd onverwacht
Als ik aan vader denk, dan denk ik hoe een mens veranderen kan
Maar je kunt niet blijven haten en wat je kreeg, dat was het dan

Maar 't was te kort....